Selekcja poligenów

Wiele badań terenowych zostało przeprowadzonych nad cechami ilościowymi zależnymi od zespołu genów poligenicznych. Motyle należące do gatunku Maniola jurtina odznaczają się różną ilością ciemnych plamek na tylnych skrzydłach. Ilość plamek waha się od 0 do 5. Wykazano, że w różnych okolicach żyją populacje różniące się pod względem tej właściwości.

Zdawałoby się, że ilość plamek jest cechą zupełnie obojętną dla przeżywania osob-nika i jego płodności. Okazało się jednak, że geny poligeniczne wpływające na liczbę plamek muszą mieć także działanie pleiotropowe mające różne selektywne znaczenie zależne od warunków, w których formy te bytują. Z tego powodu na bardzo małych wysepkach, na których warunki nie są identyczne, spotykamy populacje różniące się przeciętną ilością owych plam. Badania wykazały, że jeśli warunki ulegają zmianie, zmienia się też kierunek działania doboru i występuje zmiana w kształtowaniu się tych cech poligenicznych.

Bardzo interesujące doświadczenia nad działaniem doboru wykonali badacze australijscy pod kierunkiem A. J. Nicholsona nad muchą Lucilia cuprina, której larwy żyją w mięsie i ranach owiec. Doświadczenia te zostały wykonane w laboratorium. Jako pożywienia używano roztartej wątroby wołowej. Zmiana warunków doświadczalnych dotyczyła ilości pokarmu podawanego larwom i owadom dojrzą-

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>