Pochodzenie melanizmu naturalnego

Kettlewell badał faunę motyli nocnych środkowej Szkocji w okolicach bardzo od-dalonych od zakładów fabrycznych. Badane tereny są pokryte starym lasem, przy-pominającym lasy Wielkiej Brytanii sprzed paru tysięcy lat. Otóż w tych właśnie warunkach można było odkryć formy melaniczne przynajmniej u siedmiu gatunków motyli nocnych. Formy melaniczne gatunku Cleora repcmdata zależały od dominu-jącego genu i stanowiły ok. 10%. Form jasnych tego gatunku było ok. 90%.

Formy jasne siedzące w dzień na korze drzew są prawie niewidoczne. Jednakże w lasach tych motyle w ciągu dnia bardzo ^często zmieniają miejsce niepokojone przez mrówki i inne owady. W locie ćmy jasne są w ciemnym lesie łatwiej dostrzegalne niż ciemne i wtedy łatwiej stają się łupem ptaków. „Jest to jedna z przyczyn, dla której melanizm mógł być dawniej korzystny. Może ona również wytłumaczyć równowagę istniejąca między jasnymi i ciemnymi formami w lasach w Rannoch. W tym przypadku melanizm mógł się zachować, a potem rozprzestrzenić się wskutek uprzemysłowienia” (…).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>