Osobniki gatunku najbliższego kontynentu

Osobniki gatunku najbliższego kontynentu nie znajdują na nowym terenie tych samych współzawodników i dzięki temu mogą zasiedlić nowe nisze ekologiczne, które dawniej były dla nich zamknięte. Tych kilka osobników założycieli, które przypadkowym trafem zasiedliły wyspę oceaniczną, możemy uważać za jedynych założycieli szczepu, który w dalszym rozwoju może wykształcić nowe gatunki, nazwane przez nas gatunkami endemicznymi. Z gatunków endemicznych mogą w następstwie wytworzyć się nowe rodziny. Zależy to tylko od czasu. Im dłuższy jest czas izolacji, tym mogą się zróżnicować coraz wyższe kategorie systematyczne. Innymi słowy, w małych izolowanych populacjach czysty przypadek decyduje o dalszych losach rozwoju ewolucyjnego i wówczas mówimy o dryfcie genetycznym, którego znaczenie dla procesów ewolucyjnych zostało szczególnie podkreślone przez genetyka amerykańskiego S. Wrighta.

Zdania co do zasięgu i znaczenia dryftu genetycznego dla procesów ewolucyjnych nie są jeszcze uzgodnione. Podczas gdy jedni badacze sądzą, że rola tego czynnika jest stosunkowo bardzo doniosła dla ewolucji mało liczebnych populacji, to drudzy nie przypisują mu większego znaczenia i uważają, że nawet w populacjach niezbyt bo-gatych w liczbę osobników głównym czynnikiem ewolucji jest tylko dobór naturalny.

Zasadniczo nie ma jakiejś przeciwstawności między działaniem doboru a działaniem dryftu. Dryft ogranicza tylko działanie doboru, który musi się posługiwać genami, jakie ma do dyspozycji.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>