Najstarsze torbacze

Najstarsze torbacze są znane z okresu kredowego. Równocześnie występowały też prymitywne ssaki łożyskowe. Najczęściej ich uzębienie było podobne do uzębienia owadożernych. Owe prymitywne ssaki łożyskowe określane są jako Insectívora primitiva. Nie były one tak wyspecjalizowane, jak owadożerne dzisiejsze.

W ostatnich latach na podstawie bardzo obfitego materiału kopalnego (ograni-czonego jednak do zębów i żuchw) zebranego z warstw pochodzących z końca kredy (stan Montana w USA oraz pustynia Gobi) ustalono, że obok prymitywnych owadożernych i torbaczy żyły już wówczas formy pośrednie między prakopytnymi, jeżowatymi (Erinaceiclae) i naczelnymi (rodzaj Procerberus). Są też ssaki łączące cechy prakopytnych i pradrapieżnych (rodzaj Protungulatum). Te nowe dane dowodzą, że ewolucja ssaków łożyskowych rozpoczęła się jeszcze w erze mezozoicznej i już pod koniec okresu kredowego doprowadziła do rozdzielenia tej grupy na szereg szczepów reprezentujących odrębne kierunki rozwojowe.

Zachodzi pytanie, dlaczego tak długo, bo od okresu jurajskiego aż po sam koniec ery mezozoicznej, ssaki zajmowały tak niepozorne miejsce wśród lądowej fauny kręgowców. Aby wytłumaczyć ten fakt, Simpson podaje następującą hipotezę: „Gdy powstały płazy, został odkryty nowy sposób życia, który nie miał konkurentów. Podobnie i pierwsze gady miały też szeroko otwarty dostęp do nowych sposobów życia i nowe środowiska były prawie pozbawione współzawodników. Kiedy jednak powstały ssaki, sytuacja była zupełnie inna. Różne środowiska, które znacznie później zostały przez nie opanowane, były już zasiedlone przez gady”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>