Kierunki ortogenetyczne

Niektórzy z badaczy usiłowali w inny sposób niż de Vries wyjaśnić szybkość przemian ewolucyjnych. Zakładali oni mianowicie, że zmienność nie jest bezkierunkowa lub raczej różnokierunkowa, lecz stanowi szereg zmian biegnących w jednym określonym kierunku. Wskutek tego proces ewolucyjny może przebiegać szybko i nie wymaga tak długich okresów, jak to przyjmowali Darwin i jego zwolennicy. Owe właśnie prądy w ewolucjonizmie noszą miano ortogenezy.

Poglądy ortogenetyczne nie stanowią jakiejś jednolitej koncepcji i właciwie różni badacze hołdujący temu kierunkowi zajmują często bardzo różne stanowiska. Do przedstawicieli tego kierunku można zaliczyć wybitnego botanika K. Naegeliego. Według słów Jordana i Kelłoga „Karol von Naegeli w swoich ideach ortogenezy przyjmuje jakiś rodzaj mistycznej zasady progresywnego rozwoju, coś nieuchwytnego, co istnieje w żywej przyrodzie i co powoduje, że każdy organizm dąży lub przynajmniej doprowadza do specjalizacji i doskonałego przystosowania… Naegeli sądzi, że zwierzęta i rośliny rozwijałyby się tak, jak się rozwijały nawet bez żadnej walki o byt lub dzia-

lania doboru naturalnego“. Innymi słowy, Naegeii eliminuje działanie czynników darwinowskich, wprowadzając na ich miejsce jakiś czynnik pozaprzyrodniczy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>