Jednym z celów Konwencji jest

Jednym z celów Konwencji jest sprawiedliwy podział korzyści wynikających z wykorzystywania zasobów genowych, w tym zagwarantowanie zarówno odpo-wiedniego dostępu do zasobów, jak i transferu stosowanych technologii. Klauzula ta jest wyrazem kompromisu pomiędzy różnymi poglądami, a przede wszystkim między sprzecznymi interesami państw. Kraje rozwijające się postulowały aby Konwencja zapewniła im udział w korzyściach jakie czerpie świat (głównie państwa rozwinięte) z materiału genowego pozyskiwanego najczęściej z ekosystemów biednego Południa, a poddawanego procesom biotechnologicznym i sprzedawanego w państwach bogatej Północy. Państwa rozwinięte, zwłaszcza przodujące w biotechnologii, stały na stanowisku, że zasoby genowe występujące w dzikiej przyrodzie są dobrem ogólnoludzkim i na tej podstawie chciały uzyskać możliwie liberalny zapis w sprawie dostępu do nich.

Szalę zwycięstwa przechyliły na swoją stronę państwa rozwijające się, czego wyrazem jest klauzula, że państwa posiadają suwerenne prawa do swoich zasobów naturalnych, a określenie zasad dostępu do zasobów genowych leży całkowicie w kompetencji władz państwowych i podlega prawu wewnętrznemu każdego państwa. Dostęp do zasobów genowych wymaga uprzedniej zgody państwa, z terytorium którego mają one być pobierane. Konwencja ustanawia równocześnie regułę, że za udzielenie takiej zgody, państwo winno mieć zagwarantowany udział w badaniach naukowych. Sprawiedliwy i równy dostęp państw, będących właścicielem zasobów genowych, do wyników badań i podział korzyści wynikających z komercyjnego wykorzystania tych zasobów z państwem je dostarczającym, to jedna z idei przewodnich Konwencji.

Konwencja o różnorodności biologicznej weszła w życie w 1994 r. po uzyskaniu wymaganej liczby 30 ratyfikacji. Polska ratyfikowała ją w listopadzie 1995 r. Wśród krajów, które przystąpiły do Konwencji są niemal wszyscy nasi sąsiedzi (Białoruś, Rosja, Słowacja, Czechy, Niemcy oraz państwa nadbałtyckie Dania, Szwecja, Finlandia, Estonia). Jest to szczególnie istotne, gdyż traktat reguluje wiele spraw istotnych dla państw sąsiadujących ze sobą, np. ochronę zasobów biologicznych w rejonach przygranicznych, zasady odpowiedzialności za szkody transgraniczne. Również Unia Europejska – jako Wspólnota – ratyfikowała w 1993 r. Kon-wencję.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>