Homo erectus

Homo erectus różni się wielu cechami morfologicznymi od gatunku Homo sapiens, do którego należy człowiek współczesny. Homo erectus nie był wysoki, a jego mózg, chociaż znacznie większy niż mózg australopiteków, był jednak mniejszy od mózgu Homo sapiens.

Pojemność czaszki mózgowej człowieka jawajskiego wynosiła 750-900 cm3, a chińskiego 900-1200 cm3 w porównaniu ze średnią pojemnością 1350 cm3 człowieka współczesnego. Kości czaszki były grubsze, czoło cofnięte do tyłu z bardzo wybitnymi wałami nadoczodołowymi. Masywna szczęka dolna, żuchwa z dużymi zębami nie miała charakterystycznej bródki (ryc. 287). Część twarzowa była silnie rozwinięta, co wraz z cofniętym czołem nadawało jej wyraz zwierzęcy. Jak wspomniałem, zęby były duże, choć swym kształtem i budową odpowiadały zębom ludzkim. W niektórych czaszkach kły wysterczały nieco ponad poziom innych zębów, a w górnej szczęce był niewielki odstęp między kłem i sąsiadującym z nim siekaczem.

Australopiteki żyły w okresie, który chronologicznie odpowiadał pierwszemu okresowi zlodowacenia, a także być może i pierwszemu okresowi międzylodowco- wemu. Homo erectus żył w czasach późniejszych, gdyż jego szczątki pochodzą z pierwszego okresu międzylodowcowego, drugiego okresu lodowcowego, a także z drugiego interglacjału, czyli z drugiego okresu międzylodowcowego. Tak przynajmniej określają czas, w którym żyli przedstawiciele Homo erectus, niektórzy z paleoantropolo- gów. W każdym razie wszyscy są zgodni, że australopiteki żyły w okresie poprzedzającym pojawienie się Homo erectus, co nie wyklucza oczywiście, że przez pewien czas mogły te formy bytować obok siebie. Niektórzy paleoantropolodzy przypuszczają, że Homo erectus był zbyt wyspecjalizowany w pewnym kierunku i wymarł bez-

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>