Glikobiotechnologia – przebój ostatniej dekady

Ukierunkowane zmiany struktury niektórych cukrowców, w tym tak ważnego jak skrobia, osiągnięto modyfikując materiał genetyczny syntetyzujących je or-ganizmów, głównie roślinnych. Jednakże większość modyfikacji sacharydów do-konywana jest przy użyciu precyzyjnie działających preparatów enzymatycznych, czyli z zastosowaniem glikobiotechnologii, opartej głównie na biokatalizatorach wytwarzanych przez organizmy transgeniczne.

Glikobiotechnologia, burzliwie się rozwijająca w ostatniej dekadzie, umożliwia otrzymywanie oligo- i polisacharydów oraz różnorodnych pochodnych cukrów o dokładnie zdefiniowanej strukturze. Oligosacharydy zawierają do 10 reszt monosacharydu, czyli cukru prostego w cząsteczce, natomiast polisacharydy zbudowane są z większej liczby monomerów. Chemiczna synteza tych związków jest trudna i pracochłonna, wymaga bowiem specyficznego blokowania poszczególnych grup funkcyjnych. Niektóre z nich, np. grupy wodorotlenowe, nadające cukrowcom charakter alkoholi, wykazują podobną reaktywność, czego rezultatem jest mieszanina produktów, powstających w reakcjach z udziałem większości sacharydów. Z tego względu chemiczną syntezę pochodnych cukrowców zastąpiono biokatalizą z użyciem enzymów zdolnych do wybiórczej syntezy ściśle określonych wiązań glikozydowych, czyli wiązań pomiędzy dwiema resztami mo- nosacharydów. Enzymy te należą do dwóch różnych klas: do transferaz (glikozy- lotransferazy) oraz hydrolaz (egzo- i endohydrolazy glikozydowe).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>