Fitoestrogeny specjalnie dla kobiet

Lista nutraceutyków wydajnie produkowanych przez organizmy transgeniczne powiększa się w dość szybkim tempie. Postęp badań wskazuje, że wkrótce będzie do nich należeć większość związków określanych wspólnym mianem fito- estrogenów. Należą do nich naturalne składniki roślin, takie jak izoflawony, stil- beny i lignany. Związki te są fenolami, zatem pełnią w roślinach rolę ochronną, przeciwdziałając atakowi owadów i grzybów. Ze względu na strukturę zbliżoną do estradiolu, jednego z estrogenów (żeńskich hormonów płciowych) ssaków, fitoestrogeny wykazują korzystne oddziaływanie na organizm ludzki, przeciwdziałając schorzeniom wynikającym z niedoboru hormonów. Dieta zawierająca fitoestrogeny oddziałuje szczególnie korzystnie na kobiety w wieku postmeno- pauzalnym, obniżając ryzyko nowotworów piersi, chorób serca i osteoporozy oraz osłabiając objawy menopauzy. Szczególnie bogatym źródłem fitoestrogenów, zwłaszcza izoflawonów, są rośliny motylkowate, w tym soja, jednakże nie wszystkie produkty sojowe charakteryzują się ich wysoką zawartością. Izoflawony mają charakter hydrofilowy, są zatem obecne w mące sojowej, koncentratach białkowych i serze sojowym (tofu), natomiast olej sojowy (środowisko hydrofobowe) zawiera tylko śladowe ich ilości. Fitoestrogeny są syntetyzowane przez niewiele roślin. Zalicza się do nich np. resweratrol, występujący wyłącznie w winogronach i orzeszkach ziemnych. Lignany obecne w roślinach nie są aktywnymi estrogena-mi ulegają przekształceniu w formę aktywną pod działaniem mikroflory jelito-wej. Najwyższą zawartość lignanów stwierdzono w nasionach lnu. Zauważono również, że szereg roślin niejadalnych dla człowieka wytwarza bardzo dużo fito- steroli. Ze względu na cenne dla ludzkiego zdrowia właściwości fitoestrogenów, poznano szlaki ich syntezy i strukturę zaangażowanych w ten proces genów, a o- becnie uzyskiwane są rośliny służące do ich wydajnej syntezy. Posłużą one jako materiał do otrzymywania preparatów farmaceutycznych określonych fitoestrogenów oraz do wzbogacania ogólnie dostępnej żywności. Jednym z pierwszych przykładów takich roślin była transgeniczna forma Arabidopsis thaliana, o zdolności wydajnej syntezy genisteiny (izoflawon sojowy).

Niektóre manipulacje genetyczne mają na celu obniżenie stężenia fitoestrogenów, prowadzącego do poprawy właściwości smakowych produktów otrzymy- wanych z roślin transgenicznych. Przykładem takiej strategii jest uzyskanie od-miany soi wytwarzającej mniej genisteiny, o niezbyt przyjemnym, „trawiastym” posmaku. Nasiona tak zmodyfikowanej soi są znacznie smaczniejsze.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>