Epoki przyrody

W 1778 r. ukazuje się jeden z dalszych tomów „Historii naturalnej“ pt. „Epoki przyrody“. W tomie tym Buffon przyjmuje odwieczną historię naszego globu, starając się pogodzić fakty naukowe z twierdzeniami teologii i sądzi, że każdy dzień stworzenia, o którym mowa w „Księdze Rodzaju“, odpowiada bardzo długim okresom czasu. Buffon nie mówi już o równoczesnym pojawieniu się wszystkich form żywych i przyjmuje w ich pojawieniu się określoną kolejność. Coraz więcej też poświęca uwagi zmienności organizmów i jej przyczynom.

Przyczyną zmienności są jednak nie tylko oddziaływania klimatu lub, ogólniej, fizycznych wa-runków życia, lecz także i wewnętrzna tendencja do zmian, a także i dziedziczny wpływ używania i nieużywania narządów, ich uszkodzeń oraz zmiany zachowania się. Buffon staje przeto na stanowisku dziedziczenia cech nabytych, która to zasada znajdzie później swój punkt szczytowy w ewolucyjnej teorii Lamarcka.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>